| datum: | 02-03-2006 |
|---|---|
| bron: | Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties |
Vroeger werden in Amsterdam de agenten voor de politie vooral geworven onder
stevige boerenzoons uit Friesland. Het verschijnen van één zo’n diender op
een solide herenrijwiel was voldoende om de baldadige jeugd van de toenmalige
Baarsjes uiteen te laten stuiven.
Zoiets – dames en heren - is niet meer denkbaar.
Dat hele beeld is nu ondenkbaar.
De Baarsjes is geen keurige middenklassenbuurt meer; de jeugd spreekt andere talen; het gezag van de politie berust op andere middelen dan een stevige uitbrander en Fongersfietsen zijn niet eens meer te krijgen.
Maar toch is het stereotiep van de politieagent nog steeds een beetje: een stevige blanke kerel. Ik ben dan ook blij dat de politie zo doelbewust bezig is om dat beeld onderuit te halen.
Waarom eigenlijk meer vrouwen; waarom meer mensen - mannen én vrouwen
- van buitenlandse oorsprong?
We zijn natuurlijk - in zekere zin - een voorbeeldwerkgever.
Dat betekent dat we er extra op toe willen zien dat ook minderheden
en vrouwen evenredig bij ons aan het werk zijn. Bovendien; vrouwen
en minderheden
vormen
een steeds groter deel van het aanbod op de arbeidsmarkt, we kunnen
ze gewoon niet missen.
Maar het gaat niet in de eerste plaats om het voorbeeld.
Er is een nog veel belangrijker reden dat de politie een afspiegeling
moet zijn van de maatschappij zoals die er nu uit ziet en in de toekomst
uit
zal zien.
Voor de overheid als geheel, maar zeker voor de politie, is diversiteit een noodzaak. Een essentiële voorwaarde, omdat we goed moeten weten wat er leeft in alle segmenten van de samenleving.
Ik hoef u niet weer de lijst te geven van alle zaken die de laatste jaren de veiligheid en de rechtsstaat bedreigen.
Ik wil ook niet weer een lijst geven van wat we daartegen doen.
Maar ik wil wel het belang van diversiteit daarvoor benadrukken.
Nu we bezig zijn met wat je zou kunnen noemen: een sociale herovering; als we optreden tegen een tweedeling in de samenleving, moet de politie diepe wortels hebben.
Maar ook als ik de overlast en de verloedering hard aan wil pakken moet er contact zijn met iedereen die met ons mee wil werken.
De politie moet de maatschappij kennen én de maatschappij moet zich ook in de politie herkennen.
De politie moet haar wortels hebben in alle delen van de samenleving. De politie moet ook gezien worden als een vertegenwoordiger van die samenleving. Samen optrekken tegen onveiligheid. De mensen moeten zich herkennen in de politie. In hun politie. Diversiteit is een bedrijfsbelang; een voorwaarde om nu – en nog meer in de toekomst - te kunnen presteren.
De politie heeft zich zelf op dit punt doorgelicht – alle korpsen hebben meegedaan. Op die manier kregen ze een spiegel voorgehouden die het mogelijk maakt een gebrek aan diversiteit doortastender aan te pakken. Mijn complimenten daarvoor en voor de openheid hierover. Openheid is goed omdat de onderlinge vergelijking helpt om diversiteit op de agenda te houden. Ieder korps moet daar vervolgens op eigen wijze invulling aan geven, dat klopt helemaal met het idee dat de politie lokaal sterk moet staan en lokaal moet weten wat er leeft.
Maar het is ook goed dat iemand de druk op de ketel houdt en daarom wil ik ook een compliment geven aan het LECD. Na de doorstart in 2005 heeft het LECD met nog meer enthousiasme de noodzaak voor diversiteit op de kaart gezet.
Nu toch echt: de prijs.
De uitreiking betekent waardering voor alle inspanningen op het terrein van diversiteit en een aansporing om er vooral mee door te gaan, want het wordt een steeds belangrijker punt.
En nu – zoals ze bij de Oscars zeggen – zonder verder getreuzel: de winnaar. Ik ga de enveloppe openen en de winnaar is....
Korps Haaglanden wint diversiteitsprijs
